Van rosse kwajongen tot zilvergrijze nachtegaal - Een uitgebreide en exclusieve biografie van Mark Tijsmans
Of: hoe de muze Polyhymnia waakte boven de wieg van MARK TIJSMANS
Geboorte
Mark Tijsmans werd geboren
op 5 januari 1969 in Merksem. Een klein, ros en waarschijnlijk
lawaaierig baby'ke, omringd door mammie, pappie, opa en
grote broer. En wat is hij toch schattig!!
Een baby krijst om zijn stem te oefenen, al heeft hij dat op het
moment zelf misschien niet door. Ik kan me voorstellen dat baby
Markje zijn huisgenootjes menige keer uit het raam heeft doen
springen, als je bedenkt met wat voor een stem zijn volwassen
versie nu het podium van de Antwerpse Stadsschouwburg onveilig
maakt.
Mark als kind
Mark was, naar eigen zeggen,
een vrolijk kind. Hij leefde in een groot gezin, want hij kreeg
er nog een broer en twee zusjes bij. Het gelukkige gezinnetje
woonde in een rijtjeshuis in Merksem, een huis dat, om plaats te
verschaffen aan de rumoerige nieuwe generatie Tijsmansjes, flink
werd "uitgebouwd". Je was er dan ook altijd welkom om
binnen te vallen, wat het huisgezin spoedig veranderde in een
oppascentrum voor kleuters.
Een vrolijke bedoening, geen twijfel mogelijk. Vooral als je dan
zo'n schavuit hebt rondlopen als Mark, die de poppen van zijn
zusjes ging verstoppen of weggooien, en ongetwijfeld nog een
heleboel andere kwajongensstreken uithaalde, vrolijk geholpen
door zijn broers en vriendjes.
En zo groeide hij op: een kindertijd vol gefeest en gestoei, een
kindertijd die hij voor altijd een beetje in hem bleef bewaren.
Tot groot jolijt van de fans natuurlijk, als ze die
kwajongensstreken terug zien bovenkomen in zijn charmante
glimlach!
De puber
Op school ging het de eerste
drie jaren van zijn secundair toch niet zo heel goed op sociaal
vlak. Mark was namelijk een laatbloeier, vooral lichamelijk, en
daar kwam dan nog bij dat veel klasgenootjes ouder waren dan hij,
omdat ze al eens waren blijven zitten.
Erg veel zal Mark er toch niet onder geleden hebben, hij ziet er
toch niet uit alsof hij zwaar lijdt onder een of ander complex...Zelfs
het feit dat hij in tegenstelling tot zijn broers en vader er
niks van bakte op de atletiekpistes weerhoudt hem er nu niet van
om drie keer per week te gaan joggen in het Peerdsbos in
Brasschaat, bij een echte loopclub. Tja, de conditie moest een
beetje bijgeschaafd worden, en inderdaad, wat zíet hij er toch
fit en gezond uit!
Op zijn vijftiende gaat de wereld voor hem open. Hij zet zijn
eerste toneelpasjes, en voelt meteen: "Dít is iets voor mij!".
Hij volgt tegelijkertijd dan ook nog maar even notenleer, dictie
en slagwerk, om van alle markten thuis te zijn, nietwaar?
Op zijn zestiende volgt een tweede grote openbaring. Hij vertelt
aan zijn familie en vrienden dat hij homo is. Zijn moeder doet
hem even van zijn stoel vallen met de verklaring dat ze dat al
van bij zijn geboorte wist. In ieder geval moest hij het meisje
waar hij toen smoorverliefd op was (en zelfs een gezin met tien
kinderen mee wilde stichten) verlaten. Ze zal dat vast wel goed
opgenomen hebben.
In zijn vijfde, zesde en zevende secundair studeerde hij
opvoedkunde, en daar heeft hij zich werkelijk te pletter
geamuseerd! Sommige leerlingen en leerkrachten van toen ziet hij
nu nog. Ook zat hij nog bij de chiro en werd later zelfs leider.
De opvoeder in hem zal altijd een beetje blijven nazinderen,
daarvoor moesten we maar naar zijn capriolen als wrapper op
Ketnet kijken. Ook bij de Ketnetband of eender welke
aangelegenheid met jong volk zie je dat hij fantástisch is met
kinderen.
Roeping
Na zijn opleiding bijzondere
jeugdzorg probeerde Mark nog een half jaar om voor leerkracht te
studeren, maar dat bleek toch niets voor hem te zijn, op die
manier wilde hij niet met kinderen bezig zijn.
Hoe dan wel? Mark ging vormselcatechese geven, want rond die tijd
begon er iets anders, iets heel aparts in hem te branden. Mark
werd Katholiek opgevoed, en zijn gezin was erg actief in de
parochie. Zo ging er een soort "roeping" in Mark
opwellen, en om die te beantwoorden ging hij enkele
roepingweekends volgen. De stem van God bleek dan toch iets
anders voor hem bedoeld te hebben, want Mark werd gek van de
stilte (hij heeft het inderdaad soms moeilijk zijn mond te
houden, kijk maar naar een willekeurige aflevering van de "notenclub"!)
en besloot dat zo'n leven als priester toch niet echt iets voor
hem was. Zijn religieuze achtergrond blijft echter een stuk van
zijn leven dat niet weg te denken valt.
Planken en publiek
Als Mark van één ding
spijt heeft, is het dat hij vindt dat hij véél te laat aan
toneel en muziek begonnen is. Nochtans wist hij al wel dat hij
een laatbloeier was, en als hij daar zelf niet achter was
gekomen, dan had hij nog altijd de kostuumontwerpsters die hem
met de neus op de feiten drukten met hun stelling: "Mark,
jij zal nog héél lang moeten wachten!!". Maar Mark, zijn
hyperactieve zelf zijnde, liet zich niet tegenhouden en maakte al
vlug de planken onveilig met zijn acteertalent.
De acteermicrobe had zich al voorgoed in hem genesteld sinds hij
bij de jeugdbeweging allerhande festiviteiten in elkaar stak.
Daar heeft hij dus ook zijn stiel geleerd.
Maar hoe goed je amateurtoneelstukjes ook in elkaar kan steken,
je hebt natuurlijk altijd een professionele "bijscholing"
nodig. Die kreeg hij bij het Koninklijk Muziek Conservatorium in
Brussel, waar hij in 1993 als volwaardig acteur zijn diploma
overhandigd kreeg.
Een diploma, dat hem voor de rest van zijn leven de mogelijkheid
zou bieden om, met dezelfde dwaze jongensstreken nog fonkelend in
zijn ogen, de zalen en huiskamers van cultuurlievend Vlaanderen
te besprenkelen met zijn gaven.
Intussen is zijn haar al mooi grijs geworden. Maar omwille van
zijn rollen zal hij het nog een tijdje moeten verbergen...
Theater
Hij begon als freelance acteur voor onder andere het KJT met "Koekenbroodman", "Lieve Jelena" , "De golf" (over jongerendiscriminatie) en andere stukken. Bij het Raamtheater speelde hij Edward in de productie "Skylight". Verder deed hij nog andere serieuze stukken als "Faustus" en "De Gebroeders Karamazow" bij Torka T. Ook het publiek van het KNS en theater Antigone mochten van zijn capaciteiten genieten.
Televisie
Niet alleen de planken, ook
het kleine scherm liet Mark niet koud. Zijn eerste
televisieoptreden begon bij de serie 'Het park' als Bart, en
daarna als Bennie in 'Thuis', waarvan de heruitzendingen nu nog
te zien zijn, 's middags op TV1.
Ook konden we een tijdje genieten van de rosharige schavuit Filip
in "De burgemeesters", die zich van zijn studies niet
veel aantrok maar veel liever zijn ouders op de zenuwen werkte
met zijn streken als rokkenjager.
Mark was ook erg gewild als gastrol bij programma's van zowel de
VRT als de VTM, en speelde daar ofwel de rokkenjager, de
onnozelaar, of de slechterik, waar hij alledrie even goed in is.
De programma's waarin hij even binnenviel waren: Heterdaad,
Wittekerke, De kotmadam, Lili en Marleen, Hof van Assisen, Gaston
Berghmansshow, Jacques Vermeire-show, en nog een hele boel meer...
Daarna bewees hij ook nog eens dat hij ook als zijn gewone zelf
de kijkers op de lachspieren kon wekken, namelijk als panellid in
"Zeg eens euh".
Ketnet: nooit te oud!
Waarschijnlijk zonder zelf
precies te weten hoe hij erop kwam, besloot Mark op
negenentwintigjarige leeftijd auditie te gaan doen voor de nieuwe
telg van de VRT, Ketnet. Het woord "wrapper" was toen
nog onbekend, maar het leek Mark desalniettemin écht weer iets
voor hem.
Alzo wierp Mark zich in de nog ongekende diepten van het
presenteren, en liet met zijn grappen en grollen de vermoeiende
herinnering van de voorbije schooldag voor talloze jonge ketten
vervagen, en bewees zowel zijn welbespraaktheid als zijn
capaciteiten als opvoeder door het steeds weer origineel aan
elkaar breien van kinder-en jeugdprogramma's.
Daar bleef het natuurlijk niet bij. Mark had intussen, onder het
argusoog van David Davidse, zijn stem ontdekt en gevormd, en ook
dit talent zou hem niet met rust laten. Hij stampte eigenhandig
zijn groep "DE LOLLIES" uit de grond, die door zijn
werk bij Ketnet snel zou evolueren tot de enige echte Ketnetband.
Zo bracht hij zonneschijn op talrijke festivalweiden en in de
harten van duizenden grote en kleine mensen.
Vier jaar later zou Mark in schoonheid afscheid nemen van de
populaire jongerenzender, gepaard gaand met een groot feest op
Ketnet, waarbij zelfs de "Rode Loper" mocht langskomen.
Met postzakken vol brieven en tekeningen, geadresseerd aan "een
ontroerend afscheid aan Mark" verliet hij een tijdperk, om
zich volledig toe te spitsen op die andere gave, de gave van de
zang.
Altijd muziek
Muziek heeft altijd in hem
gezeten. Als kind luisterde hij vooral naar popmuziek, vooral
tegen zijn 15e kreeg hij echt de smaak van zangers als Billy Joël
en Freddy Mercury te pakken. Maar ook de goeie Vlaamse muziek
laat een stevige indruk na. Zo heeft hij een enorme bewondering
voor Paul Michiels met indertijd zijn groep "Soulsister",
en is hij een regelrechte fan van Bart Peeters met de "Radio's",
die hij volgde op zoveel mogelijk optredens en festivals.
Het mocht dan natuurlijk niet meer lang duren voor hij zelf de
microfoon pakte en met een zwier zijn weg naar het podium vond.
Dat begon natuurlijk met zijn eigen groep "DE LOLLIES",
waar hij in gezelschap van zijn broer en vrienden hun leuze
'ambiance voor iedereen' telkens weer waar maakte, maar hij werd
ook vaak als gastzanger gevraagd om covers en eigen nummers te
brengen op allerhande gelegenheden, veel ook voor het goede doel.
Later zou hij frontman worden van zowel de Ketnet- als de
Flikkenband.
En ... nog niet verschenen maar in blije verwachting: er zal dra
weer een nieuw muzikaal product van de Tijsmans-band rollen,
namelijk zijn nieuwste speeltje "Mark en de Tunnels".
Het wordt weer iets heel unieks, met nummers, doorweven met humor
en sketches, helemaal à la Mark, en wij zitten natuurlijk op de
eerste rij!
Enter Pasmans
Maar de grote bekendheid
moest nog komen. TV1 kwam met een nieuwe crimi, een programma dat
na kanon "Heterdaad" hetzelfde succes beloofde. Het zou
gaan over een politiebureau in Gent met twee vrouwelijke agenten
aan het hoofd.
En ze wilden Mark. Want men had iemand nodig die het juiste
uiterlijk had om het onnozele groentje te spelen, maar die
tegelijkertijd de komische noot van de serie moest brengen. Mark
gaf ijzersterk gestalte aan Pasmans, voor - naar wij hopen - nog
héél veel series van de succesreeks "Flikken".
Hoewel die rol van flik Mark voor een stuk aan het lijf gekleefd
zou blijven, zou hij 'in het echt' helemaal niet goed zijn voor
de rol als politieagent. Zijn geklungel op de set inzake de
"praktische handelingen", als daar zijn handboeien
ronddoen en in de roos schieten, heeft al naam gemaakt bij elk
politiebureau van Gent en omstreken.
Vergeten we bijna een van de allerbelangrijkste mijlpalen: Mark
heeft de makers van Flikken na een paar seizoenen eindelijk zo
ver gekregen dat hij zijn natuurlijke grijze haren mag behouden!
De stem die door de schouwburg schalde
De muziek en het podium
bleven lonken naar de jonge acteur. Music Hall sloot hem voorgoed
in de armen door zijn musicaldebuut als de jongen die nooit groot
wilde worden: Peter Pan. Mark zoefde over de scène alsof hij de
wilde, energieke dertienjarige in hem nooit was kwijtgeraakt, en
kreeg uitstekende kritieken, die een nieuwe wereld voor hem
openden.
Na Peter Pan is er immens veel veranderd in Mark zijn leven,
waarvan vooral de nieuwe vriendschappen en de blijvende
verbintenis met Music Hall zullen bijblijven.
De volgende stap in zijn musicalleven was er ook een om te
herinneren. Hij mocht samen met de rest van de cast van Music Hall's nieuwste productie Camelot in middeleeuwse sferen de
"Capitole" in Gent officieel heropenen. Zijn vertolking
van aartsslechterik Mordred werd de drager van het stuk genoemd.
Mark had zich voorgoed genesteld in de musicalwereld. Zelfs toen
hij nog met Camelot bezig was werd hij opnieuw uitgenodigd voor
een hoofdrol in het internationale muziekspektakel "Romeo en
Julia, van haat tot liefde", wegens overweldigend succes nóg
maar eens verlengd. Waar hij in de twee vorige musicals de
kwajongen en de slechterik neerzette, kent deze rol een prachtige
spanningsboog in de evolutie van zijn personage, Benvolio. Mark
krijgt de kans om in hetzelfde stuk eerst de onbezorgde lolbroek,
de komische noot neer te zetten, om die daarna te laten evolueren
tot de verscheurde ziel van een jongen die zijn beste vriend
verloren heeft. Alweer worden zijn prestaties alom geprezen.
We kijken vol verwachting uit naar zijn volgende musicalescapades.
Toekomstige ambities
Mark heeft er zich nooit
expliciet over uitgelaten, toch heeft hij ooit een aantal van
zijn toekomstdromen laten vallen. Zo zou hij bijvoorbeeld
dolgraag ooit als regisseur aan de slag gaan, om zijn favoriete
boek te verfilmen. Welk dat is, houdt hij geheim, maar ik durf
veronderstellen dat hij het toen voor een keer eens niet had over
zijn all-time favorite "Harry Potter".
Wat wel relatief zeker is, is dat hij ondanks zijn scholing nooit
meer van plan is om de drumstokken nog eens ter hand te nemen.
Zeer spijtig als je het mij vraagt...
Achter de rol
Wie is Mark Tijsmans nu
eigenlijk privé?
Hij praat nooit veel over zijn privé-leven, en dat is natuurlijk
zijn volste recht. Toch is het voor de fans fijn als je een glimp
wordt gegund van de échte persoon achter deze zo bewonderde
acteur, zanger, duivel-doet-al.
Hiervoor wil ik dan graag verwijzen naar de artikels en
andere teksten
die je kan vinden op deze site. Ze bevatten
interviews uit tijdschriften, uitgetypte interviews van op de
radio of televisie, en teksten van eigen hand, onder andere over
ontmoetingen van ons met Mark.
Veel leesgenot!
-Heleen Evers-
Deze biografie kan je in PDF-formaat downloaden in de download-sectie.