De winkelaar: Mark Tijsmans (34), acteur en Flik

Wat geeft u graag cadeau?

Mark: Iets waarvan ik weet dat de ontvanger het leuk zal vinden. Ik hou dus mijn oren open voor suggesties. Soms is het wijn, maar het kan ook heel praktische vormen aannemen. Als ik weet dat een vriend een rugzak kan gebruiken, koop ik die voor zijn verjaardag.

Waarmee verwent u zichzelf graag?

Mark: Ik ben dol op uit eten gaan. Dat hoeft absoluut niet altijd uitgebreid te zijn, een zevengangendiner krijg ik niet eens op. Ik ben bijvoorbeeld verzot op pizza. Uit eten gaan is voor mij een echt genot.

Wat is uw wildste aankoop aller tijden?

Mark: Ik heb op de muziekschool aanvankelijk leren drummen; pas later heb ik privé-zanglessen gekregen. Maar ik had mijn drumstel verkocht, omdat ik er nooit op speelde. Toen ik een huis kocht, had ik daar spijt van en heb ik een budget uitgetrokken voor een nieuw instrument. Een bescheiden budget, omdat ik al wist dat ik niet elke dag zou drummen. Maar de verkoper deed zijn werk veel te goed, en ik ben de winkel uit gestapt met een knots van een drumstel dat drie keer het vooropgestelde bedrag kostte. Daar staat het nu, bijna onaangeroerd.

Wat vindt u echt lelijk in een interieur?

Mark: Moeilijke vraag, want wat ik lelijk vind, komt natuurlijk mijn huis niet in. Maar ik zou zeggen: plastic plafonds en dergelijke, alles wat nep is. Ik kan je een heel concreet voorbeeld geven: toen ik mijn huis had gekocht, merkte ik vanuit de kelder dat de originele vloeren van hout waren, maar er lagen drie lagen Novylon op gelijmd. Ik kan je verzekeren dat je, als je die eraf moet krabben, Novylon plots heel lelijk vindt.

Stel dat u alleen tijd hebt voor een snelle hap: waar gaat het dan heen?

Mark: Als ik nog een halfuur heb, bel ik de pizzalijn, anders probeer ik snel een pizzeria te vinden. Van hamburgerrestaurants ben ik niet weg. Als andere mensen er per se naartoe willen, zal ik netjes meegaan, maar ik denk dat dat niet eens één keer per jaar gebeurt.

Wat schotelt u gasten voor?

Mark: Ik zal heel eerlijk zijn: als ik tijdens de zomer niet kan barbecuen, dan neem ik ze mee uit eten. Ik ben een superslechte kok, wat heel erg is als je -- zoals ik -- onwaarschijnlijk graag eet. Als ik gasten voor het eerst uitnodig, waag ik me weleens aan een kaastafel, maar de volgende keer gaat het dus richting restaurant.

Houdt u zich aan een bepaald winkelbudget?

Mark: Nee, en dat is een heel groot probleem (lacht) . Zelfs als ik het, zoals met het drumstel, toch doe, loopt het fout af. Ik vind het bijvoorbeeld heel gemeen van supermarkten dat ze cd's en dvd's verkopen. Als ik nog maar het idee heb dat ik ze goed zal vinden, moet ik ze hébben. Hetzelfde met boeken: ik lees heel veel, maar ik ben geen lid van een bibliotheek. Als ik boeken goed vind, koop ik ze. Dat loopt nogal op.

Naar welke muziek luistert u?

Mark: In mijn wagen ligt altijd de live-cd van Romeo en Julia , in de Franse uitvoering. Thuis luister ik af en toe naar klassieke muziek, en op dit ogenblik liggen de cd's van Jacques Brel boven op de stapel. Ik luister ook vaak naar de muziek van de musical Jesus Christ Superstar en naar de Ramses Shaffy's en Toon Hermansen van deze wereld. Ik vind dat soort Nederlandstalige muziek heel leuk.

Wat zijn uw favoriete winkelsteden?

Mark: Uit tijdgebrek ga ik alleen in Antwerpen winkelen; daar woon ik. Je vindt er alles op een beperkte oppervlakte. Over andere steden kan ik geen oordeel vellen, omdat ik er veel te weinig kom. Misschien zou ik eens ergens anders moeten gaan winkelen ...

Bron: De Standaard (30 augustus 2003)